I am afraid

 

رفيق

رفيقان دوستان دهها گروهند


كه هر يك در مسير امتحانند


گروهي صورتك بر  چهره دارند


به ظاهر دوست اما دشمنانند


گروهئ خيرو شر در فعلشان نيست


نه زحمت بخش و نه راحت رسانند


 گروهي وقت حاجت خاك بوسند


ولي هنگام خدمت ها نهانند


گروهي ديده ناپاكند هشدار


نگاه خود به هر سو ميدوانند


بر اين بي عصمتان ننگ جهان باد


كه چون خوكند و بل بدتر از انند


ولي ياران هم دل از ره لطف


به هر حال كه باشند مهربانند


رفيقان را درون جان نگه دار


كه ايشان پر بها تر از جهانند


 فريدون  مشيري


مولانا...


بـــی همگــــان بســـــر شـــــود  بی تـو  بســـــر  نمـــی شــــود
داغ  تـــــو  دارد  ایــــن  دلـــــم  جــــای  دگـــــــر  نمــــی شـــود
دیـــده  عقــــل  مســـت  تــــو  چـرخــــه  چـــرخ  پســـت  تــــو
گــــوش  طـــرب  بــــه دســت تــــو بــی تـــو بســـر نمی شود
جـــان  ز تــــو  جــوش  مـــی کند  دل  ز تـــو  نـوش  می کند
عقـــل خـــــروش مــــی کنــد بـــی تــــــو بســـر نمـی شــود
خمـــــر مـــن  و  خمـــــار مـــن  بــــاغ  مـــن  و  بهـــار مــــن
خـــواب مـــن  و  خمــــار مــــن  بــی تـو  بســر ن می شود
جـــاه و جلال  مــن  تـــویی  ملکت  و  مــــال  مـــن  تـویی
آب  زلال  مــــن  تــــویی  بــــی  تــــو  بســــر  نمی شـود
گـــــاه  ســــوی  وفــــا  روی   گــــاه  ســوی  جفــــا  روی
آن  منــی  کـــجا  روی  بـــی  تــــو  بســـــر  نمی شـــود
دل  بنهنـــد  بــــر کنـــی  تـــوبـــــه  کــننـــــد  بشــکنــی
ایــن همــه خــود تـــو میکنی بــی تو بســر نمی شــود
بی  تـــو  اگـــر  بســـر  شدی  زیــر  جهــان  زبر  شدی
باغ  ارم  سقــر  شــدی  بــی تــو  بســر  نمــی شـود
گــــر تـــو ســری قــدم شـوم  ور تــو کفی  علم شوم
ور بــــروی عــــدم  شــــوم  بی تـو  بسـر  نمی شود
خــواب مــــرا ببستــــه ای  نقـــش مــرا بشسته ای
وز همـــه ام گسسته ای بــی تــــو بسر نمی شود
گـــر  تـــو  نباشی  یار من  گشت  خراب کــار مــن
مــونس و غمگـــسار مـــن  بی تو بسر نمی شود
بی تو نه زندگی خوشم بی تو نه مردگی خوشم
ســر ز غـم تو چون کشم  بی تو بسر نمی شود
هر چه بگویم ای صنم  نیست جـدا ز نیــک و بـد
هم تو بگو  ز لطف خود  بی تو بسر نمی شود



چند دو بیتی زیبا از بابا طاهر

دلی همچون دل نالان مو نه
غمی همچون غم هجران مو نه
اگر دریا اگر ابر بهاران
حریف دیده‌ی گریان مو نه

ادامه نوشته

لحظه های کاغذی

 

 

ادامه نوشته

گوشت را آزاد كن

 از بزرگان عصر، يكي با غلام خود گفت كه از مال خود، پاره‌اي گوشت بستان و از آن طعامي بساز تا بخورم و تو را آزاد كنم. غلام شاد شد. برياني ساخت و پيش او آورد. خواجه خورد و گوشت به غلام سپرد. ديگر روز گفت: بدان گوشت، آبگوشتي زعفراني بساز تا بخورم و تو را آزاد كنم. غلام فرمان برد.

خواجه زهر مار كرد و گوشت به غلام سپرد. روز ديگر گوشت مضمحل بود و از كار افتاده، گفت: اين گوشت بفروش و مقداري روغن بستان و از آن طعامي بساز تا بخورم و تو را آزاد كنم.

گفت: اي خواجه، تو را به‌خدا بگذار من همچنان غلام تو باشم، اگر خيري در خاطر مبارك مي‌گذرد، به نيت خدا اين گوشت پاره را آزاد كن!


رساله دلگشا

شعری از مولانا...


ای دل شکایت​ها مکن تا نشنود دلدار من
ای دل نمی​ترسی مگر از یار بی​زنهار من
ای دل مرو در خون من در اشک چون جیحون من
نشنیده​ای شب تا سحر آن ناله​های زار من
یادت نمی​آید که او می کرد روزی گفت گو
می گفت بس دیگر مکن اندیشه گلزار من
اندازه خود را بدان نامی مبر زین گلستان
ا ین بس نباشد خود تو را کآگه شوی از خار من
گفتم امانم ده به جان خواهم که باشی این زمان
تو سرده و من سرگران ای ساقی خمار من
خندید و می گفت ای پسر آری ولیک از حد مبر
وانگه چنین می کرد سر کای مست و ای هشیار من
چون لطف دیدم رای او افتادم اندر پای او
گفتم نباشم در جهان گر تو نباشی یار من
گفتا مباش اندر جهان تا روی من بینی عیان
خواهی چنین گم شو چنان در نفی خود دان کار من
گفتم منم در دام تو چون گم شوم بی​جام تو
بفروش یک جامم به جان وانگه ببین بازار من

پرواز...

در نگاه کسانی که پرواز نمیفهمند هرچه قدر بیشتر اوج

 

 بگیری کوچکتر دیده خواهی شد ...

ازش درس بگیریم!!!!

بعد از خوردن غذا بیل گیتس 5 دلار به عنوان انعام به پیش خدمت دادپیشخدمت ناراحت شدبیل گیتس متوجه
ناراحتی پیشخدمت شد و سوال کرد : چه اتفاقی افتاده؟ پیشخدمت : من متعجب شدم بخاطر اینکه در میز
 کناری پسر شما 50 دلار به من انعام داد درحالی که شما که پدر او هستید و پولدار
 ترین انسان روی زمین هستید فقط 5دلار انعام می دهید !

گیتس خندید و جواب معنا داری گفت :

او پسر پولدار ترین مرد روی زمینه و من پسر یک نجار ساده ام


(هیچ وقت گذشته ات را فراموش نکن . او بهترین معلم توست)

شعری از   Yaşar Kemal ...

Bir Bulut Ağlıyordu

Hüzünlüydüm

Bitmeyen bir dert taşıyan yüreğimle

Doğacak olan güneşi bekliyordum o tepenin üzerinde

Senelerin ağırlığı binerken çökmüş omuzlarıma

Muhtaçtım çöllerin o ıssız sonsuzluğuna

Kırdaki çiçekler gibi zenginlik varken çevremde

Sonsuz bir yalnızlık çekiyordum çaresiz yüreğimde

Yoktu bir başkası çevrem ne kadar dolarsa dolsun

İstiyordum sadece o, yalnızca o benim olsun

O farklıydı, o candı, güneşti benim için

Tek çareydi soğumuş kalbimi ısıtmak için

O ateşti, yakacaktı beni, bilecektim

Ben pervaneydim. Gerekirse yolunda ölecektim

Olmadı, yapamadım kalbimin isteğini

Acım kalbimi dağlıyordu

İlerde;

Doğmak üzere olan kızılla kaplı şafakta

Bir bulut ağlıyordu.

حکایتی از عبید زاکانی

خواب دیدم قیامت شده است.

 هرقومی را داخل چاله‏ای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چاله‏ی ایرانیان.

خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگمارده‏اند؟»
 
گفت:....

«می‌دانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»

خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»

نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر از هر نگهبانی پایش کشیم و به تهِ چاله باز گردانیم!

شعری زیبا از استاد بزرگ سخن,سعدی...

لطفا به ادامه مطلب مراجعه بفرمایید...
ادامه نوشته

دنگ...

دوستای خوبم سلام ؛

 

این اولین پستمه...ازونجایی که "زمان" واسه همه به خصوص واسه دانشجوهای پزشکی

 

چه در طول دوران تحصیلشون ، چه بعد تحصـیـل ( گرچه همیشه درحال تحصیلیم ) ســر کــار

 

اهمیت ویژه ای داره موضوع اولین پستم "زمان" از دید سهراب ( سپهری ) عزیز هست...

ادامه نوشته

لحظه ها ...

نه تو می مانی و نه اندوه ونه هیچ یک از مردم این

 

 آبادی.به حباب نگران لب یک رود قسم،وبه کوتاهی آن

 

 لحظه ی شادی که گذشت،غصه هم می گذرد،آنچنانی

 

 که فقط خاطره ای خواهد ماند،لحظه ها عریانند، به تن

 

 لحظه ی خود،جامه ی اندوه مپوشان هرگز

 

سهراب سپهری

سومی...


هر سه

مقابل پنجره نشستند،خیره به

دریا

یکی از دریا گفت

دیگری گوش کرد

سومی نه گفت

             و نه گوش کرد

او در میانه ی دریا بود غوطه ور در آب

از پشت پنجره حرکات او آرام و واضح

در آبی پریده رنگ آب

درون کشتی غرق شده ای چرخید

زنگ نجات غریق را به صدا در آورد

حباب های ریزی با صدایی نرم بر روی دریا

شکستند

ناگهان یکی پرسید:

                           غرق شد؟

دیگری گفت:

                          غرق شد...

سومی از عمق دریا نگاهشان کرد

گویی به دو نفر

    که غرق شده اند می نگرد....

                                                                     *یانیس ریتسوس*

یک شعر

                                                                                                               shere besyar ziba az yeki az mahboobtarin shaerane torkiye yasar kemal



در ادامه مطلب

ادامه نوشته