نه قدرت که با وی نشینم

نه طاقت که جز وی ببینم

شدست آفت عقل و دینم


ای دلارا، سرو بالا


کار عشقم چه بالا گرفته

بر سر من جنون جا گرفته

جای عقل، عشقت یک جا گرفته

خانه دل به یغما گرفته


آفت تن، فتنه جان

رهزن دین، دزد ایمان

ترک چشمت نی ز پنهان


آشکارا، ای نگارا


خانه دل به یغما گرفته

بر سر من جنون جا گرفته


سوزم از سوز دل ریش

خندم از بخت بد خویش

گریم از دست بداندیش

خواهمش بینم کم و بیش


گریه راه تماشا گرفته

جای عقل، عشق یک جا گرفته


بر دل ریشم مزن نیش

ز آه مظلومان بیندیش

کن حذر از آه درویش

گوئیت دل ای جفاکیش 


آتش فتنه بالا گرفته

سختی از سنگ خارا گرفته