کوچولوهای دیروز دکتران آینده

تو این شبا کسایی هستن که برای یک لحظه شادی ما حسرت می خورن و فکر میکنن اونا تو دنیا تنهای تنهان . یا کسایی هستن که سال پیش این موقع پیش پدر و مادرشون بودن و حالا یکیشون رو ندارن . می دونید ناامیدی حتی تو اوج شادی هم ممکنه به وجود بیاد .

حالا اگه به اطرافمون تو دانشگاه خوب نگاه کنیم می بینیم یه کسایی این فکرا رو می کنن و عذاب می کشن می دونید می خوام بگم ما نباید اونا رو تنها بذاریم و باید به فکر اونا هم باشیم مخصوصا دوستامون که الان نیاز دارن پدر یا مادراشون پیششون باشن .میدونید خودم نسبت به این چیزا بی توجه بودم تا این که چند روز پیش یکی از بچه ها اینو تو کلاس گفت و منو تو فکر برد ...

پدر و مادرا همیشه تو قلب آدما زنده ان چون همیشه نگران بچه هان !